ŁUKASZ CHOJNACKI795 930 900
PIOTR KWIECIEŃ505 030 505

Dlaczego Giełda Londyńska wycenia złoto w dolarze, a nie w funcie? Czyż nie jest to dziwne, że najbardziej renomowana giełda metali szlachetnych, która jest zlokalizowana w Wielkiej Brytanii ustala ceny złota i srebra w amerykańskiej walucie? Dlaczego tak się dzieje?

HISTORIA LBMA

LBMA, czyli z angielskiego London Bullion Market Association, tj. Stowarzyszenie Londyńskiego Rynku Kruszców powstało co prawda w 1987 roku, lecz geneza jego powstania sięga czasów prawdziwie zamierzchłych.

W 1750 roku powstała tzw. London Good Delivery List, a więc lista podmiotów, które jak wskazuje nazwa były renomowane i rzetelne. W tamtym czasie listę tą tworzyły firmy, który dostarczały złoto do Mennicy Królewskiej, w której bito złote monety. Z czasem rynek ewoluował, a w 1850 r. został zdominowany przez pięć firm. Były to: N M Rothschild & Sons, Mocata & Goldsmid, Pixley & Abell, Samuel Montagu & Co. oraz Sharps Wilkins. Te pięć firm postanowiło połączyć siły, w efekcie czego powstał London Gold Market Fixing Company. Organizacja ta nie tylko ustalała codzienne ceny złota, lecz co więcej, za sprawą zdominowania rynku przez tworzące ją firmy, zaczęła wpływać na London Good Delivery List.

Można więc rzec, że pierwowzorem LBMA jest London Gold Market Fixing Company, który został przekształcony stosunkowo niedawno (lata 80. XX wieku). London Good Delivery List obowiązuje do czasów współczesnych i tak jak dawniej obejmuje listę producentów i dystrybutorów, którzy muszą spełniać najwyższe kryteria i standardy branży metali.

GIEŁDA LONDYŃSKA W XX WIEKU

Z początkiem XX wieku firmy, o których wyżej wspomniano ustalały ceny złota, jak i również srebra (od 1896 roku). Cena była ustalana rzecz jasna w funtach. Działo się tak z oczywistych względów. Po pierwsze funt miał pokrycie w złocie. Po drugie funt był dominującą walutą na świecie. Wreszcie po trzecie Londyn był głównym centrum finansowym świata. Dlaczegóż miano by wyceniać złoto w innej walucie, skoro to właśnie funtem posługiwał się cały świat i w funtach głównie kupowano i sprzedawano złoto?

By Sir Leslie Ward, chromolithograph, published 25 January 1890

Stewart Pixley, w którego biurze firmowym miały miejsce fixingi cen metali. Źródło: Wikipedia. CC BY-SA 3.0

W 1914 roku przyszła wojna i wielkim skrócie doprowadziła do następujących wydarzeń:

a) zlikwidowania standardu złota i przejścia na stosowanie papierowego pieniądza;

b) odpływu złota do Stanów Zjednoczonych, które za złoto sprzedawały broń, amunicję i żywność Europejczykom;

c) wzmocnienia papierowego amerykańskiego dolara, który jako jedyny na świecie miał jeszcze pokrycie w kruszcu.

Dwadzieścia pięć lat później nadeszła kolejna wojna i schemat się powtórzył:

a) Amerykanie sprzedawali broń, amunicję i żywność Europejczykom;

b) Europejczycy płacili Amerykanom w złocie;

c) Stany Zjednoczone zgromadziły 2/3 spośród zasobów całego złota będącego w posiadaniu banków centralnych całego świata.

W wyniku tych wydarzeń, brytyjska waluta przestała być walutą rezerwową świata. Nie była wymienialna na złoto. Taki przywilej miał już tylko dolar. I to właśnie jest kluczowym czynnikiem w naszym rozważaniu na temat tego, dlaczego giełda londyńska wycenia złoto w dolarze. Miejsce obrotu kruszcem nie uległo zmianie. Giełda zbyt mocno zakorzeniła się w mieście nad Tamizą. Narzędzie jednak jakim się posługiwano – tj. papierowy funt – nie był już jednak wystarczająco sprawny. Zielone papiery musiały zastąpić królewskie banknoty.

PRZEJŚCIE NA DOLARA

W połowie lat 50. XX wieku amerykański dolar zasłużenie stał się główną walutą rezerwową na świecie. W konsekwencji banki centralne całego świata chcąc kupić złoto musiały płacić dolarami. Chcąc sprzedać złoto otrzymywały dolary. Dolar był podstawą, dolar rządził.

I w ten właśnie sposób Londyńska Giełda została niejako zmuszona, aby wycenę złota w pierwszej kolejności zacząć podawać nie w funcie, lecz amerykańskim dolarze.

NEGATYWNA KORELACJA ZŁOTA I DOLARA

Od 1971 roku dolar nie posiada pokrycia w złocie. Nie można wymienić zielonych banknotów na kruszec. Amerykański dolar był ostatnim bastionem twardej waluty, lecz za sprawą Nixona, a w praktyce wszystkich jego poprzedników, którzy uprawiali politykę dodruku dolara począwszy od 1913 roku, przestał mieć z nim związek. Metal ten od 1971 roku nie jest jak to ówcześnie określano „kotwicą” dla waluty. Stał się niejako wskaźnikiem słabości dolara. Oznacza to, że im więcej dolara emituje amerykański bank centralny, tym silniej na to reaguje złoto. Jak reaguje? Oczywiście wzrostem swojej ceny.

Mechanizm ten nie uległ zmianie do dnia dzisiejszego.

KSIĄŻKA O HISTORII METALI SZLACHETNYCH

Wszystkim zainteresowanym wiedzą nt. tego w jaki sposób złoto i srebro przestały być pieniądzem w okresie ostatnich 150 lat i z jakim impetem mogą wrócić na monetarne salony, polecamy książkę „Inwestowanie w srebro i złoto. Nie zrozumiesz inwestowania w metale, jeżeli nie poznasz ich historii.” Książka dostępna w naszym sklepie internetowym.

 

One reply

  1. Pingback: Chojnacki & Kwiecień Czy warto inwestować w złoto?

Comments are closed.

Niniejsza strona wykorzystuje pliki cookies. Informacje uzyskane za pomocą cookies wykorzystywane są głównie w celach statystycznych oraz reklamowych. Pozostając na stronie godzisz się na ich zapisywanie w Twojej przeglądarce. Dowiedz się więcej

Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb. Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje.

Zamknij